Het Rijksmuseum heeft het beeld  Schreeuwend Kind van Hendrick de Keyser gekregen van een een schenker die anoniem wil blijven. De Keyser  (1565-1621) is een van de belangrijkste 17e-eeuwse beeldhouwers van Nederland.

Het beeld voegt een belangrijk nieuw facet toe aan het oeuvre van deze veelzijdige kunstenaar in het Rijksmuseum. Het beeld is een expressief gesneden houten kopje van een schreeuwend kind. Het is op zijn voorhoofd gestoken door een bij. De voorstelling verwijst naar een bekend verhaal uit de klassieke Oudheid, waarin het liefdesgodje Cupido, nadat hij honing uit een bijenkorf stal, door een bijenvolk achterna werd gezeten en gestoken. Zijn moeder –de liefdesgodin Venus – troost hem, maar houdt hem tegelijkertijd een spiegel voor: als de steek van een kleine bij al zo’n pijn veroorzaakt, hoe pijnlijk zal het niet zijn als Cupido’s pijlen een hart doorboren? De moraal is dat de liefde zoet is als honing, maar het liefdesverdriet hartverscheurend.

Het Schreeuwend kind is een vroeg voorbeeld van de belangstelling van een beeldhouwer voor extreme gelaatsexpressies en de weergave van emoties. Conservator beeldhouwkunst Frits Scholten vindt het ‘Het meest expressieve beeld uit de Gouden eeuw dat ik ken’ en ‘Het beste bewijs van de vitaliteit en innovatieve drang van de Nederlandse beeldhouwkunst, amper vijftig jaar na de Beeldenstorm.’
 
Het Schreeuwend kind is rond 1615 gemaakt. Tot nu was het voor het laatst gezien op een veiling in 1897 en  sindsdien spoorloos. Uit een 18e-eeuws etiket op de achterzijde blijkt dat het ooit werd beschouwd als een werk van Michelangelo.

Na de heropening - voorjaar 2013 - is het Schreeuwend kind permanent te zien in het nieuwe Rijksmuseum.